هدف: کروسین کاروتنویید استخراج شده از زعفران است که دارای خواص درمانی بسیاری از جمله آثار آنتی اکسیدانی است. ترکیبات آنتی اکسیدان از جمله کاروتنوییدها ممکن است در دزهای بالا به عنوان پیش اکسیدان عمل کند و باعث تخریب بافت ها شود که در این شرایط مهم ترین سیستم های دفاع آنتی اکسیدانی در کبد وارد عمل می شود تا از آسیب بافت ها ممانعت به عمل آورد. در این مطالعه آثار سمی احتمالی کروسین بر کبد رت طبیعی بررسی شد.مواد و روش ها: رت های طبیعی به طور تصادفی به 4 گروه تقسیم شدند. به گروه 1 (کنترل)، نرمال سالین و به گروه های 2-4 به ترتیب کروسین با دزهای 50، 100 و 200 میلی گرم بر کیلوگرم هفته ای یک بار به مدت 4 هفته به صورت داخل صفاقی تزریق شد. رت ها یک هفته بعد از آخرین تزریق کشته شدند. پارامترهای بیوشیمیایی آلانین آمینوترانسفراز، آسپارتات آمینوترانسفراز، آلکالین فسفاتاز، اوره، اسیداوریک و کراتینین در سرم و میزان گلوتاتیون احیا، فعالیت آنزیم های کاتالاز، سوپراکسید دیسموتاز و گلوتاتیون پراکسیداز و میزان اکسید شدن پروتئین ها و لیپیدها با اندازه گیری میزان گروه های کربونیل و مالون دی آلدیید در کبد ارزیابی شد. نمونه های کبد از نظر هیستوپاتولوژی نیز بررسی شد.نتایج: کروسین با دزهای مختلف مورد استفاده در درمان بیماری ها بررسی شد. هیچ گونه تغییر معنی داری در پارامترهای بیوشیمیایی سرم، گلوتاتیون احیا، مالون دی آلدیید، گروه های کربونیل پروتئین ها و فعالیت آنزیم های کاتالاز و سوپراکسید دیسموتاز در بافت کبد ایجاد نشد. همچنین هیچ تغییر بافتی در کبد مشاهده نشد. تنها دز 200 میلی گرم بر کیلوگرم باعث اندکی کاهش در فعالیت گلوتاتیون پراکسیداز شد که شاید در درازمدت جبران شود.نتیجه گیری: کروسین در دزهای مورد استفاده هیچ اثر سمی بر کبد رت نداشت.

مقدمه: استامینوفن دارویی است ضد تب، ضد درد که مصرف آن توسط عموم بسیار گسترده است، اما استفاده نادرست و بی رویه آن در دوز درمانی برای طولانی مدت و در دوز بالا، باعث سمیت کبدی می شود. هدف از این مطالعه و بررسی نشان دادن اثر محافظتی عصاره هیدروالکلی وتیس وینی فرا در سمیت کبدی ایجاد شده توسط استامینوفن در دوز سمی(500mg/kg)  می باشد. مواد و روشها: ابتدا پس از شناسایی علمی گیاه عصاره هیدروالکلی تهیه گردید و سپس دوزهای 240mg/kg، 260، 220، 200، 180، 160  از راه خوراکی یک ساعت بعد از دادن استامینوفن در دوز سمی (500mg/kg) به موش ها تجویز شد(گروه تست). گروه کنترل منفی از راه خوراکی سرم فیزیولوژی دریافت کردند. بعد از گذشت 24 ساعت ابتدا زمان خواب در گروه های مختلف اندازه گیری شد و بعد خون گیری انجام گردید و سرم تهیه شده برای اندازه فعالیت آنزیم های کبدی مثل ALT و AST به کار گرفته شد. همچنین از بافت کبد برای مطالعات هیستو پاتولوژی استفاده شد. یافته ها: نتایج به دست آمده سمیت کبدی را در گروه کنترل مثبت یعنی گروهی که استامینوفن را در دوز 500mg/kg دریافت کرده بودند به خوبی نشان می دهد و اثر محافظتی عصاره و تیس وینی فرا در دوز  200mg/kg در مقایسه با گروه کنترل مثبت از نظر فعالیت آنزیم های کبدی و همچنین هیستوپاتولوژی کبد معنی دار بوده است (P<0.05). زمان خواب نیز در این گروه اختلاف معنی داری نسبت به گروه کنترل مثبت داشته است. اگرچه دوزهای دیگر این عصاره اثر محافظتی از خود نشان دادند ولی در مقایسه با گروه کنترل مثبت معنی دار نبوده. نتیجه گیری و توصیه ها: با توجه به جمیع جهات بررسی شده، نتایج این مطالعه مطلوب بوده ولی نیاز به بررسی بیشتری دارد.

هدف: از زمانهای بسیار قدیم مردم برای درمان اختلالات کبدی از گیاهان مختلفی استفاده می کردند. شاتره از جمله گیاهانی است که در طب سنتی برای بهبود بیماریهای کبد مطرح بوده است. در این مطالعه، اثرات حفاظتی این گیاه در مقابل سمیت ایجاد شده توسط تتراکلرید کربن، بر روی سلولهای جدا شده از کبد موش صحرایی نر مورد بررسی قرار گرفت.مواد و روش کار: سلولهای کبدی، موش صحرایی نر، با استفاده از آنزیم کلاژناز توسط دستگاه پرفیوژن، جدا شدند و اثر عصاره هیدروالکلی و سم تتراکلرید کربن بر روی سلولهای جدا شده کبد در دمای 37°C در حضور گاز کربوژن به مدت 3 ساعت بررسی شد. سمیت سلولی با استفاده از نفوذ رنگ تریپان بلو به درون سلول مورد بررسی قرار گرفت.نتایج: نتایج حاصل از این مطالعه نشان می دهد که وقتی عصاره 20 دقیقه قبل از اضافه کردن10 mM  تتراکلریدکربن، به سوسپانسیون سلولی افزوده شود، در محدوده غلظت 700 μg/ml تا غلظت 3.5 mg/ml، اثر حفاظتی بر روی سلولها در مقابل سم از خود نشان می دهد. کمتر از این محدوده غلظت، در سمیت ایجاد شده توسط سم، تغییری ایجاد نمی کند و بالاتر از این محدوده، باعث افزایش مرگ و میر سلولها می شوند.نتیجه گیری: از این تحقیق نتیجه گیری می شود که این گیاه در محدوده غلظت خاص اثر خوبی در حفاظت کبد در برابر سمیت CCl4 در شرایط برون تن دارا است.

مقدمه: گیاه کلپوره (Teucrium polium L.) از گیاهان دارویی پرمصرف در طب سنتی می باشد. برخی مطالعات حاکی از سمیت کبدی گیاه کلپوره است در حالی که برخی دیگرآن را تایید نکرده اند. مطالعه حاضراحتمال سمیت کبدی فراکسیون پترولئوم اتر کلپوره را در موش آزمایشگاهی بررسی کرده است.روش: فراکسیون پترولیوم اتر کلپوره ابتدا در DMSO حل شد و سپس با سرم فیزیولوژی غلظت های 50، 100، 200 و 400 میلیگرم/ کیلوگرم آن تهیه شد. گروه های ده تایی موش ها 3 نوبت با فاصله 7 روزعصاره گیاه را به شکل داخل صفاقی دریافت کردند. گروه شاهد مثبت 5 میلیگرم/ کیلوگرم پاکلی تاکسل وگروه شاهد منفی محلول نیم درصد دی متیل سولفوکساید را به همان شکل دریافت کردند. قبل از هر تیمار، وزن موش ها اندازه گیری شد و پس از پایان دوره و بعد از بیهوشی عمیق از بطن چپ حیوانات خون گیری به عمل آمد و سرم خون برای اندازه گیری آنزیم های کبدی، کلسترول، تری گلیسرید و قند جدا شد و لوب چپ کبد نیز به منظور بررسی های آسیب شناسی جدا، تثبیت و رنگ آمیزی شد.یافته ها: افزایش وزن بدن در گروهی که 400mg/kg کلپوره دریافت کرده بود از بقیه گروه ها کمتر بود. نمای هیستوپاتولوژی کبد در گروه های مختلف نزدیک به هم بود و تفاوت معنی داری از نظر میزان سلول های التهابی وجود نداشت. میزان گلوکز، کلسترول، تری گلیسرید، آسپارتات ترانس آمیناز و آلانین ترانس آمیناز تفاوت معنی داری در مقایسه با گروه شاهد منفی نداشتند. درحالیکه مقادیرآلکالین فسفاتاز و گاما گلوتامیل ترانسفراز در برخی گروه ها درمقایسه با گروه شاهد تفاوت معنی دار داشتند.نتیجه گیری: نتایج نشان می دهد که تجویزعصاره کلپوره با غلظت بالا باعث کاهش معنی دار وزن بدن و تغییردر برخی آنزیم های کبدی می شود. لیکن این تغییرات در ویژگی های هیستوپاتولوژیکی کبد به وضوح بروز نمی کند.

زمینه و هدف: امروزه نانولوله های کربن چنددیواره دارای کاربردهای متعدد در زمینه انتقال دارو و ژن و زمینه های دیگر بیولوژیک هستند و ضروری است که باتوجه به خواص منحصر به فرد این نانوساختارها، سمیت احتمالی آنها بر موجودات زنده مورد بررسی قرار گیرد. این مطالعه به منظور تعیین سمیت نانولوله های کربن چنددیواره عامل دار شده با گروه های کربوکسیل بر عملکرد و ساختار بافت کبد موش های صحرایی انجام شد. روش بررسی: در این مطالعه تجربی 50 سر موش صحرایی ماده بالغ نژاد ویستار به 5 گروه 10تایی تقسیم شدند. گروه بندی شامل گروه شاهد سرم فیزیولوژی و تویین و گروه های تیمار غلظت های 2. 5، 5، 10، 20 mg/kg/bw از نانولوله کربن چنددیواره عامل دار شده با گروه کربوکسیل با قطر کمتر از 8نانومتر و طول 30میکرومتر بودند که در 8مرحله به صورت یک روز در میان و به روش درون صفاقی دریافت شد. خونگیری در دو مرحله (مرحله اول یک روز پس از آخرین تزریق و مرحله دوم 20 روز پس از آخرین تزریق) انجام شد. میزان فعالیت آنزیم های کبدی آلانین آمینوترانسفراز (alanine aminotransferase: ALT)، آسپارتات آمینوترانسفراز (aspartate aminotransferase: AST) و آلکالین فسفاتاز (alkaline phosphatase: ALP) و نیز مقدار مالون دی آلدئید در سرم خون اندازه گیری شد. با تهیه مقاطع بافتی از کبد تعدادی از موش های صحرایی در هر گروه (پس از گذشت 20روز از آخرین تزریق) با رنگ آمیزی هماتوکسیلین-ائوزین، ساختار بافتی کبد توسط میکروسکوپ نوری مورد بررسی قرار گرفت. حیوانات قبل از شروع تیمار و پس آن وزن شدند. یافته ها: در مرحله اول فقط میانگین فعالیت آنزیم AST در غلظت mg/kg/bw 5 به طور معنی دار افزایش یافت (P<0. 05). در مرحله دوم، فعالیت آنزیم ALP در تمام دوزهای بالاتر از mg/kg/bw 2. 5، کاهش آماری معنی داری یافت (P<0. 05) و فعالیت آنزیم های AST و ALT در دوزهای mg/kg/bw 10، 5 کاهش آماری معنی دار (P<0. 05) و در دوز mg/kg/bw 2. 5 افزایش آماری معنی داری (P<0. 05) یافت. مطالعات بافت شناسی اختلالاتی نظیر دژنره شدن دیواره سیاهرگ مرکز لوبولی، تحلیل رفتن هسته و لیز شدن هپاتوسیت ها همراه با آتروفی شدید، بی نظمی و اتساع سینوزوئیدها و تجمع سلول های التهابی را در گروه های تیمار به صورت وابسته به دوز نشان داد. به طوری که بیشترین اختلالات مربوط به غلظتmg/kg/bw 20 بود. نتیجه گیری: به نظر می رسد که نانولوله های کربنی چنددیواره عامل دار شده با گروه کربوکسیل حتی در مقادیر کم (mg/kg/bw 5، 2. 5) پس از گذشت 20 روز، برای بافت کبد سمی بوده و باعث اختلالاتی در بافت و عملکرد کبد می شود.

سیکلوسپورین A یک داروی سرکوبگر ایمنی است که به صورت گسترده ای در پیوند اعضا و بیماریهای خود ایمن مورد استفاده قرار می گیرد. با این وجود در دوزهای درمانی، سیکلوسپورینA  چندین عارض جانبی از جمله سمیت کلیوی و کبدی را ایجاد می کند. سمیت کبدی ناشی از سیکلوسپورین A معمولا در 90 روز ابتدای پیوند رخ داده و می تواند استفاده درمانی آن را محدود نماید. یافته های بسیاری نشان داده اند که استرس اکسیداتیو ناشی از تولید بیش از حد گونه های واکنشگر اکسیژن و کاهش ظرفیت آنتی اکسیدانی نقش مهمی در ایجاد سمیت کبدی بیماران درمان شده با سیکلوسپورین A دارد. استرس اکسیداتیو ایجاد شده توسط سیکلوسپورین A میزان گلوتاتیون احیا شده کبدی را کاهش داده و عملکرد آنزیمهای مرتبط با آن را مختل می کند. متعاقبا هر مکانیسمی که گونه های واکنشگر اکسیژن را حذف یا از کاهش یافتن گلوتاتیون احیا شده کبدی جلوگیری کند یا تولید آنزیمهای مرتبط با گلوتاتیون احیا شده را تحریک نماید، می تواند از سمیت کبدی بیماران درمان شده با سیکلوسپورین A جلوگیری کند. گزارش شده است که ترکیبات ارگانوسولفور سیر فعالیت آنتی اکسیدان سلولی را با مکانیسمهای حذف رادیکالهای آزاد و تقویت آنتی اکسیدانهای اندوژن بوسیله جلوگیری از تخلیه گلوتاتیون احیا شده و افزایش فعالیت و بیان ژن آنزیمهای مرتبط با آن افزایش می دهند. بر اساس این حقایق ما نظریه ای را پیشنهاد میدهیم که ترکیبات ارگانوسولفور سیر می توانند از سمیت کبدی سیکلوسپورین A جلوگیری نماید. قبل از استفاده بالینی بررسی های بیشتر در مدلهای حیوانی ضروری است.

مقدمه: امروزه بعضی از داروهای گیاهی بدون انجام آزمایش های استاندارد سم شناسی وارد بازار می شوند و تصور عموم بر این است که داروهای گیاهی فاقد سمیت می باشند ولی گزارش هایی در خصوص سمیت بعضی از این داروها به چشم می خورد. هدف از این مطالعه بررسی سمیت کبدی و کلیوی عصاره پرکوله گیاه کور است که در تحقیقات قبلی اثرات ضددردی آن بررسی شده است و در طب سنتی جهت درمان روماتیسم، نقرس و همچنین به عنوان ضد درد و ضد التهاب مصرف می شود. روش بررسی: دراین مطالعه دوزهای 200،400 و 800 mg/kg از عصاره متانولی گیاه کور با استفاده از روش گاواژ به مدت 7 روز به موش صحرایی خورانده شد. به گروه کنترل نرمال سالین بمیزان 5 ml/kg تجویز شد و از یک گروه شاهد بدون هیچ نوع درمان استفاده گردید. هر گروه شامل 6 موش صحرایی نر بود. در روز هشتم سرم و ادرار حیوانات جهت بررسی متغیرهای عملکرد کبد مثل آلانین ترانسفراز(ALT) ، آسپارتات ترانسفراز (AST) و آلکالین فسفاتاز (ALP) و آزمون های عملکرد کلیه مثل (Boold Urea Nitrogen) BUN و کراتینین (Cr) سرم، همچنین فعالیت آنزیم های لاکتات دی هیدروژناز (LDH) و آلکالین فسفاتاز ادرار مورد استفاده قرار گرفت. پس از کالبدشکافی، کبد و کلیه حیوانات جدا و از نظر هیستوپاتولوژی بررسی گردید. نتایج: از نظر آزمون های عملکرد کبد تغییر معنی داری بین گروه های تحت درمان در مقادیر ALTو AST مشاهده نشد و تنها در دوز 200 mg/kg افزایش معنی دار در مقدار ALP سرم مشاهده گردید (p<0.05) .بررسی هیستوپاتولوژی کبد نیز نشان داد که عصاره کور در دوز از 200 و 400 mg/kg سمیتی ایجاد نکرده است. از نظر آزمون های عملکرد کلیه تجویز عصاره با دوزهای 400 و 800 mg/kg افزایش معنی داری در غلظت BUN و کراتینین سرم ایجاد نمود (p<0.05) .بررسی هیستوپاتولوژی کلیه نیز بیانگر سمیت عصاره در دوزهای 400 و mg/kg 800 می باشد. نتیجه گیری : نتایج مطالعه حاضر حاکی از عدم سمیت کبدی عصاره در دوزهای مصرفی انسان می باشد اما به نظر می رسد عصاره گیاه کور بخصوص در دوزهای بالا اثرات سمی روی کلیه داشته باشد.

نیاز غذایی جوامع در حال رشد انسانی‏ مصرف بی رویه آفت کشهای کشاورزی را افزایش داده است. هدف از این تحقیق، بررسی میزان سمیت کاربوکسین (قارچ کش رایج در کشاورزی) بر جنین جانور مدل و کشت سلول کبدی حاصل از آن (اندام اصلی متابولیزه کننده ترکیبات خارجی) می باشد. در این تحقیق، با توجه به تراکم بیولوژیک این گونه ترکیبات در بافتهای جانوری، تاثیر تراتوژنی کاربوکسین بر جنین جوجه 18 روزه مورد بررسی قرار گرفت. در روز صفر انکوباسیون غلظتهای 20، 100، 200 و 400 میکروگرم از کاربوکسین (محلول در استون) بر هر تخم مرغ به داخل کیسه زرده تزریق گردید (n=7) و این آزمون برای هر غلظت در 4 تکرار انجام گرفت. نتایج حاصل از رنگ آمیزی اسکلت جنین نشانگر عدم کلسیفیه شدن مهره های دمی، کجی وکوتاهی استخوانهای بلند و حذف مهره های دمی بود. تزریق 200 و 400 میکروگرم نیز ناهنجاری ظاهری، عمدتا پا چنگکی ایجاد کرد. نتایج حاصل از بررسی اثرات سمیت کاربوکسین بر سلولهای کبدی جنین جوجه 12 روزه نشان داد که غلظتهای 5، 10، 25، 50 و 100 میکروگرم / میلی لیتر به ترتیب 20، 24، 35، 40 و 48 درصد بقای سلولی را کاهش داده و  50 ICآن برابر با 102 میکروگرم / میلی لیتر است. تجمع بیولوژیکی سموم شیمیایی در بافتها باعث اختلال در فرآیندهای فیزیولوژیکی و رشد می گردند ولی سلولهای کبدی به دلیل فعالیت سم زدایی بالایی که دارند تا حدی نسبت به تاثیر این گونه ترکیبات مقاومت نشان می دهند.